Sitestatistieken in een coronajaar.

In een jaar waarin er ogenschijnlijk weinig kansen tot reizen waren, gingen mensen ook niet op zoek naar informatie over reizen. En dat fenomeen reflecteert zich in de statistieken van Roversmountains in 2020. Gezien ikzelf niet kon reizen, kon ik ook niet veel nieuws publiceren. En net als iedereen zit ik te wachten op het ogenblik dat dit weer wel zal kunnen zoals voorheen. Dromen en beginnen met plannen is nooit verboden. Mentaal escapisme. Goed voor de geest! 😉

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kookvuurtjes voor trekkers.

De eerste vraag die je jezelf moet stellen bij de aankoop van een kampeerkookvuurtje is: waarvoor moet het dienen?

Meestal start je dan met de gedachte dat het alles moet kunnen in alle omstandigheden en eindig je met een allesbrander. Alleen zijn die duur, zwaar en technisch complex, waardoor ze ook meer onderhoud vragen. En dus moet je jezelf de vraag stellen: “Heb ik die extra mogelijkheden echt nodig?” En vooral: “Welke brandstof is er vlot verkrijgbaar in de regio die ik wil bereizen?”

Kamperen associeer ik persoonlijk meestal met Scandinavië. Historisch gezien was de meest gebruikte en dus vlotst verkrijgbare brandstof aldaar brandalcohol. Alleen is Primus (Zweden) erin geslaagd om gas als brandstof meer naar de voorgrond te brengen. Reclame en afspraken met de verschillende bergsportverenigingen om die brandstof te gaan verdelen via hun hutten met bevoorrading zal daar niet vreemd aan zijn. Alleen is de afvalberg van achtergelaten gaspatronen op het terrein opvallend aanwezig.

Een bijkomend probleem met gas is het kookpunt van de brandstof. Bij butaan ligt rond het vriespunt , waardoor dit gas  onbruikbaar wordt bij koude temperaturen. Bij Isobutaan ligt dat op -11,7° en bij  propaan is dit -42°C. Bij Primus verkoopt men daarom 3 soorten gas met een verschillende samenstelling, namelijk:

  1. Power: het allround gas (isobutaan en propaan) met een gebruiksmarge van -15°C tot +25°C.
  2. Summer: het zomer gas (butaan en propaan) met een gebruiksmarge van +15°C tot +40°C.
  3. Winter: het winter gas (isobutaan en propaan) met een gebruiksmarge van -22°C tot +10°C.

Wie de prestaties van zijn gasbrander in winterse condities wil verbeteren kiest best voor een model waarbij de gaspatroon omgekeerd kan geplaatst worden, omdat dit gunstig is voor de  “verdamping” van het gas bij koude temperaturen.

Persoonlijk verkies ik nog steeds alcohol. Waarom?

Een gaspatroon koop je steeds vol en moet je dus ook vol meedragen bij de start van je tocht. Je kan tegenwoordig gaspatronen van 100, 230 en 450gr kopen. Alleen moet je daar respectievelijk  100,  160 en 200gr aan verpakkingsmateriaal bijrekenen. Bovendien kost de kleinste verpakking uiteraard verhoudingsgewijs het duurst, namelijk: 4,95€ voor 100gr, 5,95€ voor 230gr en 8,95€ voor 450gr. Je kleinste verpakking is dus 2,5 keer zo duur als je grootste.

Volgens Primus stemt hun gasfles van 450 gr + 200 gr verpakkingsmateriaal, qua calorisch vermogen, overeen met 1L brandalcohol (800gr + verpakking). Een liter brandalcohol kost 4,95€. De goedkoopste en dus grootste gaspatroon kost 8,95€ of bijna het dubbele bij een gelijk calorisch vermogen. Het wintergas van Primus is nog eens dubbel zo duur als het normale “Power Gas”, zijnde 9,95€ voor 230gr.

Alcohol kan je perfect doseren en in een aangepast klein plastic flesje gieten. Het argument dat alcohol een lage calorische waarde heeft is theoretisch juist, maar in praktijk onzin bij 3-seizoensgebruik, gezien je om een gevriesdroogde maaltijd op te warmen echt niet veel brandstof nodig heb, namelijk: 35ml ’s avonds voor een volle portie, 25ml ’s ochtends voor een halve portie. Voor een achtdaagse tocht kom je dus toe met een halve liter brandalcohol, wanneer je de brander uitsluitend gebruikt voor het klaarmaken van ontbijt en avondmaal. Wie graag supplementaire warme drank drinkt, moet extra brandstof daarvoor meenemen.

Naast persoonlijke voorkeuren wordt het brandstofverbruik van jouw brander vooral bepaald door de windschermen. Wie dus uitsluitend kijkt naar het gewicht van de brander zelf, zal misschien wel een lichte brander hebben, maar een groter verbruik aan brandstof. Het gebruik van een pot met een vlamverdeler doet de brandduur met de helft toenemen bij een gelijke hoeveelheid brandstof. Een dergelijke systeembrander is dus 1/3 efficiënter dan een conventionele brander, omdat hij de vlam beter concentreert en de verliezen door wind vermindert. Ook een smalle hoge pot verhoogt de efficiëntie, omdat ook hierdoor de vlam geconcentreerd wordt.

Indien je een langere tocht plant en een metalen of grote plastic brandstoffles meeneemt, dien je de brandstof bij voorkeur op te trekken uit de fles met een 50ml injectiespuit,  zonder naald verkrijgbaar in de apotheek, in combinatie met een plastic slangetje dat voldoende lang is voor de gebruikte brandstoffles. Bij flessen tot een halve liter met brede hals kan je het slangetje aan de injectiespuit ook al thuislaten

Bij kleinere plastic flesjes kan je maatstreepjes aanbrengen op de buitenzijden, waardoor je de doseerspuit thuis kan laten. Op zicht je verbruik schatten is geen optie, want dan verspil/verbruik je vooral meer brandstof. Het gewicht aan verspilde brandstof zal hoger zijn dan het gewicht van de injectiespuit (50gr).

Een tweede argument pro brandalcohol is de stabiliteit van de verbranding. Wie in een regenrijk gebied kampeert, kookt al eens in de voortent en dan wil je wel een toestel dat niet te veel verrassingen oplevert. Bij gas moet je eerst het gas laten lopen en vervolgens ontsteken, wat altijd een kleine “steekvlam” oplevert. Dit probleem verergert alleen maar bij multi-fuel branders, omdat je daar te maken hebt met een voorverwarming van de brandstof en een variabele druk in de brandstoffles. Brandalcohol moet je bij temperaturen beneden de 12°C ook voorverwarmen met je lucifer, maar dat levert nooit onverwachte reacties op. Voor wie echt aan winterkamperen wil doen met een  brandalcohol vuurtje, heeft Trangia een systeem met voorverwarming ontwikkeld, waarbij er een rond metalen potje onder de klassieke Trangia brander geklikt wordt. Daarin worden een paar druppels brandalcohol gedaan, die ontstoken wordt voor de hoofdbrander ontstoken wordt. Dit systeem verwarmt de bodem van de hoofdbrander op, waardoor de verdamping van alcohol bewerkstelligd wordt en de volle werking van de hoofdbrander versneld wordt. Weet echter dat het tot -10°C ook zonder kan, door de brandende lucifer gewoon in het potje met brandalcohol te laten vallen, waardoor de lucifer als een soort tijdelijke wiek werkt, tot de volledige verbranding gestart is.

Een alcoholbrander vind je niet meer in de reguliere buitensportzaken, maar enkel nog via internetwinkels als www.campz.be, www.mounteqshop.be & www.trekkinn.com  (waarschijnlijk te goed, te goedkoop en te weinig reserveonderdelen nodig ;-)). Na 25 jaar ben ik wel overgeschakeld van een traditionele Trangia op een modernere Esbit CS985H-EX (310gr) met vlamverdeler onderaan de pot. Hij is sneller en lichter dan de Trangia. Voor buitengebruik maak je best 2 windschermpjes uit de zijwand van 330ml drankblikken. Die wegen zo goed als niets en passen perfect in de brandervoet. Spijtig genoeg wordt het model met vlamverdeler niet meer gemaakt en is enkel nog een model zonder verkrijgbaar. (Patent geschonden van een ander merk?)

Methanol brandt zuiverder dan de ethanol, maar is giftig. In Scandinavië is enkel ethanol verkrijgbaar, waarvan het gebruik wel resulteert in zwartgeblakerde potten. Een beetje water toevoegen zou enig soelaas moeten brengen terzake, maar is niet zaligmakend.

Enkel wie sneeuw moet smelten voor zijn drinkwaterproductie heeft nood aan een brander met een hoog calorisch vermogen.

Verder het eten van gevriesdroogde maaltijden, gebruik ik enkel nog een plooibare lepel, die in mijn compacte kookpotje past.

Samengevat wint brandalcohol het van gas, zowel op vlak van de aankoopprijs van het toestel als op de aankoopprijs van de brandstof. Ook qua veiligheid en betrouwbaarheid wint brandalcohol het. Enkel wie een groter calorisch vermogen nodig heeft of brandalcohol niet vlot denkt te kunnen vinden op zijn bestemming moet uitkijken naar een andere brandstof.

Smakelijk.

P.s.:

Wie het Duits machtig is, vindt hier een verzameling van tests van verschillende toestellen.

In het Frans kan dit hier in beperktere mate.

Het goedkoopste compacte eenpersoonssysteem op gas wordt op dit ogenblik aangeboden door het Duitse LACD.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Reiskrant September: 4 Mytische Alpendoorsteken.

Gezien, ten gevolge van Corona, de meeste exotische en tegenwoordig zelfs veel populaire nabije bestemmingen off-limits zijn voor niet noodzakelijke verplaatsingen, is het voor een blad als de Reiskrant ook wat zoeken buiten hun comfortzone, namelijk vlakbij, of toch relatief vlakbij.

Roversmountains is steeds op zoek gegaan naar maximaal avontuur op zo kort mogelijke afstand van huis, wat in deze tijden handig is. In de uitgave van de Reiskrant van juni 2019, werd reeds een overzicht geboden van de mogelijkheden in Scandinavië, qua wandelen en kanovaren.

In de meest recente uitgave van de Reiskrant (september 2020) komen de alpendoorsteken aan bod, beginnend met de drie meest populaire: München – Venetie, E5: Oberstdorf -Verona en de GTA:  Grande Traversata delle Alpi (Noord & Zuid). En als kers op de taart; een door Corona nog lopend project: Wenen – Nice (Wenen – Rosenbach, Rosenbach – Merano, Merano – Biasca & Biasca – Val d’Aosta)

Voor de volgers van deze site zal er niet veel nieuws in staan, maar mogelijks vinden nieuwe bezoekers hun weg naar deze site, dankzij deze publicatie in de Reiskrant. We heten hen dan ook van harte welkom. Veel inspiratie en hopelijk veel reisgenot gedurende de volgende zomer. Een goede voorbereiding start reeds in de winter!!! 😉

RoVer

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Camino del Sureste/de Levante

Op 12 februari 2020 nam ik het vliegtuig naar Alicante, niet om zoals de meerderheid van de passagiers in Benidorm op het strand te gaan liggen, maar om er de Camino del Sureste aan te vatten.

Later bleek dat op die dag de eerste Covid-19 dode te betreuren viel aan de Spaanse Costa. Eén maand ben ik door het Spaanse binnenland gereisd, zonder enig bewustzijn op te merken inzake de gevaren van Covid-19.

Op 11 maart 2020 ben ik met de bus vanuit Benavente naar Madrid gereisd. Ik heb de metro naar de luchthaven genomen en vervolgens het vliegtuig naar Brussel. Een vliegtuig vol met Spanjaarden, die op dat ogenblik al beter in hun land gebleven waren. Maar op dat ogenblik was er ook bij de landing in Zaventem nog zo goed als geen enkel bewustzijn inzake de gevaren van Covid-19 merkbaar.

Op 12 maart heb ik mijn arts een bericht gestuurd via WhatsApp, met de vraag of hij kon langskomen voor een diagnose. Hij is 2 dagen later langsgekomen en heeft mij 14 dagen thuis gezet.

Na 2 maanden heb ik het gevoel dat ik vrij ben van zowat alle gevolgen…

Maar ik mag mijzelf gelukkig prijzen… Geen ziekenhuis, en vooral… ik kan het nog navertellen.

En gezien ik veel tijd had om in mijn “kot” te blijven, had ik ook veel tijd om aan mijn reisverslag te werken…

Het is een verslag in de gebruikelijke stijl…

Camino del Sureste/de Levante dus…  Een Camino voor ervaren pelgrims…

Het is niet de meest aantrekkelijke Camino, want landschappelijk is hij wat monotoon. Maar vooral: zonder kennis van Spaans kan je hier niet terecht.

Gezien hij vooral in de periode waarin ik hem deed absoluut weinig belopen is, moet je zelf contact opnemen met de verantwoordelijken van de Albergue’s om je komst aan te kondigen. Meestal is dat vrij vlot verlopen via WhatsApp. Maar soms vraagt het wat geduld en wat doorzettingsvermogen. Een vooral, een beetje kennis van het Spaans is onontbeerlijk. En indien zowat alles tegengaat, kan je nog steeds rekenen op de plaatselijke politie. Ze vinden altijd wel een oplossing… 😉

Naar de toekomst toe, staan ook al mijn reisplannen “on hold”, vermoedelijk tot er een vaccin is tegen Covid-19.

Zorg goed voor jezelf en je naasten…

RoVer

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuw reisverslag: Wenen – Nice 4: Biasca (CH) – Val d’Aosta (IT – GTA)

Voor deel 4 van mijn tocht van Wenen naar Nice (Biasca – Val d’Aosta), begin je met een klim van meer dan 2000m vanuit het dal. En voor wie geen zin heeft om te overnachten in een zelfbedieningshut, komt daar nog een afdaling van 1400m bij. En dus komt het erop aan om de grenzen van je lichaam te kennen en deze vooral niet te overschrijden.

Omwille van familiale redenen diende ik, in 2019 eerder op reis te gaan dan voor mij gebruikelijk is. Vroeger vertrekken betekent in de regel meer problemen met sneeuwresten. Uit conversatie met de plaatselijke bevolking vernam ik dat mei 2019 uitzonderlijk koud was in de desbetreffende regio, waardoor er nog veel oude sneeuw aanwezig was in de hogere regionen van de GTA en omgeving.

Mijn oorspronkelijk plan was om vanuit Lavizzara via de Rifugio Poncione di Braga (2003) naar Robiei te gaan en vandaar door te steken naar de GTA aan de Rifugio Margaroli. Dit betekende echter dat ik 3 dagen boven de 2600m zou moeten gaan. Gezien de sneeuwlast werd mij dit afgeraden, en ik heb dat advies ook opgevolgd. Uiteraard had ik thuis reeds een alternatieve route uitgezet, die iets lager bleef en daardoor meer sneeuwvrij was.

De eerste feitelijke etappe op de GTA, Dag 069 Alpe Devero – Alpe Veglia, na mijn beslissing om mijn plannen bij te sturen, was toch nog een harde dobber, hoofdzakelijk omwille van slechte aanduidingen op het terrein. Voor details verwijs ik naar de beschrijving van de desbetreffende etappe in het verlag zelf. Verderop ben ik geen noemenswaardige moeilijkheden meer tegengekomen omwille van oude sneeuw.

Flexibiliteit in de planning en kennis van de eigen beperkingen en kunde blijken eens te meer van doorslaggevend belang bij het uitvoeren van bergtochten, zeker wanneer dit vroeg in het seizoen gebeurt. Ga in de bergen, maar kom vooral terug (levend!)

Gezien veel van deze toch een herneming was van de GTA, werd ook het verslag GTA-Noord aangepast.

Veel leesplezier en inspiratie voor komende vakanties!

RoVer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bedwantsen, nu ook officieel een probleem in de berghutten in de Alpen!

Betwantsen…

Nu niet enkel meer een probleem in de hutten van de GR20 of in de refuges op weg naar Santiago de Compostela. Ze worden nu ook gesignaleerd in de hutten, eigendom van de bergsportverenigingen in de Alpenlanden.

Maar ook in gewone hotels komens ze reeds voor…

En ook de populaire pers heeft het onderwerp ontdekt….

Neems ze dus niet ongewild mee naar je eigen huis!

Was warm of bevries en houd alles uit de buurt van je bed.

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Reiskrant Zweden met 10 pagina’s van Roversmountains!

Welkom aan alle lezers van de Reiskrant, die dankzij het themanummer over Zweden, deze website ontdekken. Zowat 15 jaar geleden, ben ik begonnen met het gericht maken van reisverslagen voor Wegwijzer. De website zelf vond haar ontstaan in mijn eerste deelname aan de Fiets- & Wandelbeurs, het iets laagdrempeligere broertje van de Reismarkt. Plots kon ik niet meer verwijzen naar een reisbibliotheek met reisverslagen en dus werd in recordtijd deze website op poten gezet met als ruggengraat mijn reisverslagen, gemaakt voor Wegwijzer. Liefhebbers van trektochten binnen West-Europa, zullen hier zeker inspiratie en vooral praktische info vinden. Ontdek de vele reisverslagen onder de streekgebonden pulldownmenu’s.

Voor wie geen betalend lid is van Wegwijzer, en dus het tijdschrift niet in de bus krijgt, kan ik verwijzen naar de Zwedenpagina op Hikingadvisor voor wat betreft mijn artikel over wandelen en naar het overzichtsartikel inzake kanovaren in Zweden op Roversmountains.

Mag ik van de gelegenheid ook nog eens gebruik maken om wat reclame te maken voor de werking van Wegwijzer, zeker voor wie belangstelling heeft voor reizen buiten Europa. En vooral: wie jonger is dan 26 kan gratis lid worden van Wegwijzer, waardoor je toegang hebt tot hun volledige bibliotheek van reisverslagen, welke ook via het internet geraadpleegd kan worden.

Veel ontdekkingsplezier.

RoVer

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Reeds een noodhut opgebouwd op de GR20 ter vervanging van de afgebrande REFUGE D’ORTU DI U PIOBBU.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Camino Francés revisited 2019

In 2017 ben ik gestart in Arles (Frankrijk) op de Camino Tolosana, Voie d’Arles.

Na 2 jaar Camino Tolosana, Voie d’Arles en Camino Aragonés bereikte ik de Camino Francés vlak voor Puente la Reina. Het was 18 jaar geleden dat ik nog de Camino Francés afgewandeld had. Ik hou niet echt van de Camino Francés, omdat hij slachtoffer geworden is van zijn eigen succes. Maar juist omdat het zo lang geleden was, wou ik toch nog eens kijken of mijn eventuele vooroordelen juist waren.

Al bij al is de Camino Francés mij nog goed meegevallen, behalve de laatste 100km, omdat vooral die laatste 100km veel Compostelana toerisme opwekt.

Tegenwoordig hebben de touroperaters ook de markt van de pelgrimsreizen ontdekt en dus zie je aan de grotere en strategisch aan de weg en de Camino Francés gelegen bars/restaurants soms grote groepen meestal redelijk jonge pelgrims met veel te grote rugzakken op het terras zitten. Ze spenderen meer tijd op dat terras, dan op de Camino zelf. Gelukkig slapen ze meestal in de private albergues. Onder het motto “Alles voor een Compostelana 😦 kom je ze vooral tijdens de laatste 100km tegen en is hun aanwezigheid vaak storend.

Soms kom je ook groepen oudere Spaanse pelgrims met dagrugzakken tegen, die naar Spaanse normen in de buurt wonen en de Camino in dagetappes doen.

In het hoogseizoen, blijken vooral inwoners van bepaalde landen in de herbergen samen te klitten, wat soms storend kan zijn voor kleinere groepen of individuele reizigers. Vaak zijn deze zeer luidruchtig, soms onder invloed van alcohol.

In maart blijken dit de jonge Zuid-Koreanen te zijn. Velen zijn de Engelse taal maar in zeer beperkte mate  machtig en het Spaans al helemaal niet. Daarvoor gebruiken ze Google Translate.  Omdat ze vaak het Engels in slechts zeer beperkte mate machtig zijn, zijn ze ook niet erg communicatief naar andere niet-Koreaanse pelgrims toe. De paar die het Engels wel goed beheersten en meer ervaring hadden met de westerse cultuur, waren wel leuk. Maar dat betreft een kleine minderheid.

Waarom zijn ze zo talrijk? Blijkbaar krijgen ze via een akkoord met de Spaanse universiteiten universitair krediet voor het voltooien van de Camino.

Normaal verkies ik  dit type tochten te maken in de maart, en gezien de verwachte drukte in vergelijking met andere pelgrimsroutes, heb ik mij ook strikt aan deze regel gehouden. Mei en september blijken de drukste maanden te zijn (niet te warm). Maart is mij goed bevallen. Nadeel is dat veel private herbergen nog gesloten zijn, en daar dien je dus rekening mee te houden in je planning. Private herbergen verbonden aan een gevestigde horecazaak zijn meestal wel gans het jaar open. Raadpleeg daarvoor een gids of bronnen op het internet. Wie de drukte een beetje wil vermijden kan ook kiezen voor de minder traditionele halteplaatsen. Stop dus vlak voor of vlak na een meer toeristische halteplaats.

Ik heb in maar 2019 drie weken droog weer gehad. Het heeft één nacht wat geregend, maar nooit overdag. Bij mijn vertrek uit Galicië, waren er reeds drie actieve bosbranden gaande, en dat in maart!!!. Mogelijks zit de opwarming van de aarde hier ook voor iets tussen. Omdat ik in het verleden in maart nog in de sneeuw gelopen heb, had ik lichte bergbottines, een regenjas en regenbroek mee. Allemaal overbodig gewicht. Maar kan je je riskeren om die thuis te laten? Als Spanjaard die op een paar uren thuis is misschien wel, maar niet als Belg, die hier voor minstens 3 weken rondloopt en een vliegtuig nodig heeft om thuis te geraken.

Het volledige verslag vind je hier, en uiteraard onder het pulldownmenu “Pelgrimswegen”.

Wie minder tijd heeft, raad ik het stuk Porto -Santiago (ca. 240km) op de Caminho Português aan, waarvan het verslag ook terug te vinden is op deze site.

Succes.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Roversmountains Live!!! Tafel 35 Reismarkt Brugge nu zondag 24/02/19.

Tafel 35,

The place to be, voor al uw vragen over zomertrekking in Scandinavië, de Alpen, Pyreneeën of pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela of Rome.

De Reismarkt Brugge is open van 10 tot 18 uur op zondag 24 februari 2019.

Gratis voor -26-jarigen.

HRP

Welkom!

RoVer

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen